Vrijdagavond ben ik met de bus naar Kenmare gegaan, zo'n 40 minuten met de bus vanaf Killarney. Kenmare is ook een heel toeristisch stadje, maar wel gezellig om doorheen te lopen. 's Avonds heb ik mijzelf maar eens verwend op een groot bord heerlijke pasta, echt sportersvoedsel, met het oog op de volgende dag.

De plaatstelijke fietsverhuur zou om 10.00 uur opengaan, maar, zoals een van de Ieren afgelopen week zei: "In Ierland begint niets op tijd, behalve de mis, en daar was hij al 3 jaar niet meer geweest, dus hij wist niet of dat zelfs nog zo was…". Kortom, ik moest dus nog een minuut of 20 wachten voor er enig teken van leven in de winkel verscheen. De eigenaar, een zeer humeurig exemplaar, moest toch eerst even al zijn reclameborden en zooi buitenzetten, dus ik mocht nog 10 minuten wachten. Eindelijk kreeg ik mijn fiets en kon ik op pad.

Vanaf Kenmare gaat het eerste stuk van de Beara Ring langs de Kenmare Bay. Rechts dus prachtig uitzicht op het water, ook omdat de weg lichtelijk klimt en ik dus van steeds hoger afstand de baai kon overzien. Aan de overkant van de baai waren heel vaag de bergen van het Iveragh Peninsula zichtbaar (de welbekende Ring of Kerry). Na ca. 20 km zou ongeveer het dorpje Lauragh moeten verschijnen, maar niet voordat ik eerst een bergpas over moest. Ik dacht dat dit al de beruchte Healy Pass zou zijn, maar toen ik, na een hoop geklim en gehijg, eindelijk op het hoogste punt was, merkte ik dat dit niet de Healy Pass was, tenzij het in twee jaar tijd drastisch omgebouwd was… Dit bleek dus een andere bergpas te zijn, maar goed, de afdaling was er niet minder heerlijk om! Er is daar bijna geen verkeer, dus ik had de hele weg voor mijzelf, om met een noodgang het dal in te duiken. Heerlijk! Links waren de ruige Caha Mountains, rechts een steile bergwand. In no-time was ik weer beneden in het dal, waar inderdaad Lauragh lag.
Direct na Lauragh begon de beklimming van de Healy Pass. Deze heb ik twee jaar geleden met de auto gedaan, het was schitterend en dit keer is de lucht nog blauwer, het is nog warmer en er zijn bijna geen andere weggebruikers. Heerlijk! Zo af en toe stond ik stil om achterom te kijken, waar eerst het Glanmore Lake in de diepte schitterde en, iets verderop, Kenmare Bay blauw glansde. Boven mijn hoofd circelden roofvogels, die af en toe luid hun schreeuw lieten horen. Verder hoorde ik alleen maar schapen en koeien, en de suizende wind, want op die hoogte waait het behoorlijk! Het was een geweldige ervaring!
Halverwege de berg was mijn water op, dus bij een van de huizen aangebeld en van de enorm vriendelijke dame een nieuw flesje water gehad. Op zich lekker als je van zwembadwater houdt….maar goed, honger maakt rauwe bonen zoet, dus hitte maakt ook chloorwater lekker!

De weg werd steiler en steiler. Met mijn eigen racefiets zou deze beklimming al heftig genoeg zijn, maar mijn huurfiets was een gewone citybike, waarschijnlijk rond de 30 kg zwaar, dus het was knap aanpoten om de trappers rond te krijgen. Maar eindelijk, overbezweet en compleet gevloerd, bereikte ik de top. En dat gaf een kick!!! Zowel achter me als voor me had ik nu een schitterend uitzicht! Achter me Kenmare Bay, voor me, heel in de verte, Bantry Bay en verder bergen, bergen en bergen.

Na even uitgepuft te hebben en van het uitzicht genoten te hebben, begon ik aan de afdaling. De afdaling aan de kant van Castletownbere is een zacht glooiende lange weg, met veel haarspeldbochten. Vanaf de top kun je de hele afdaling overzien. Hier zag ik de eerste schapen op de weg lopen, dus gelijk een aantal fotomomentjes.Geweldig, die eigenwijze beesten!
Daarna de camera veilig opgeborgen, goed gaan zitten en naar beneden gedaverd. Tidjens de hele afdaling was ik alleen op de berg, geen auto's achter me en geen tegenliggers, dus dat was geweldig! Toch raar dat je elke beklimming, hoe heftig ook, vergeet als je aan het afdalen bent!

Na de afdaling kwam ik uit in het dorpje Adrigole, waar ik rechtsafsloeg naar Castletownbere. Halverwege bij een pub langs de weg even een colaatje gedronken. Met de pubhoudster, die net haar lunch had, heb ik gezellig gekletst over Daphne du Maurier, die haar boek 'De Kopermijn' baseerde op dit schitterende schiereiland. De originele titel van het boek is "Hungry Hill" , en dat was de berg waar ik nu tegenaan keek. De pubhoudster vertelde dat Daphne du Maurier een affaire had met een van de Puxleys, de familie waarover het boek gaat. Naast de pub staat de Hungry Hill Lodge, en daar zou Daphne overnacht hebben in de periode dat ze op Beara Peninsula was. Leuke weetjes!! Naast de pub was een kleine begraafplaats, waar de Puxleys begraven zouden liggen. Het hek was afgesloten, maar, nieuwsgierig als ik was, ben ik over het lage stenen muurtje geklommen om de graven beter te kunnen bekijken. Ik kwam er geen Puxleys tegen, maar de helft van de stenen was zo vergaan, dat ze nagenoeg onleesbaar waren. Snel maar weer teruggeklommen en verder gefietst.

In Castletownbere even wat gedronken met een punt appeltaart en weer verder in de richting van Allihies. Via een hele steile bergpas (omdat ik te lui was om 3 km om te fietsen) eindelijk dit prachtige dorpje bereikt, na 70 km fietsen.
De resten van de kopermijnen zijn hier nog zichtbaar, interessant om te zien.

Ik moet het kort houden, want mijn bus gaat over niet al te lange tijd. 's Avonds lekker aan het strand van Allihies gezeten en ook zondag rustig aan gedaan.
Teruggefietst naar Kenmare, prachtige weg langs ruige kliffen en een superblauwe zee, met kilomters fuchsia, schapen, koeien, schitterend! Mijn bagage opgehaald en met de bus terug naar Killarney. Daar de bus naar LImerick genomen, waar ik nu ben. Een vreselijk lelijke stad, alleen de Shannon, met haar donkerbruine water (net als in de film Angela's Ashes, die zich in deze trieste stad afspeelt) was mooi, dus vanmiddag daar lekker mijn boek van Randy Alcorn uitgelezen.
Nu zometeen rennen naar de bus, die me naar het prachtige dorpje Doolin brengt, vlak bij de Cliffs of Moher. Waarschijnlijk ga ik morgen de Aran Islands bezoeken, een authentiek stukje Ierland, en die boten vertrekken vanuit Doolin. Aan de pub heb ik nog hele goede muzikale herinneringen, dus ik verheug me op de craig van vanavond!!

Ik hoop snel weer te bloggen!

Gisteren hebben Pikke-Riin, mijn Finse kamergenootje, en ik de Ring of Kerry gedaan. Eigenlijk ben ik wars van die toeristisch georienteerde dingen, maar ja, de Ring is ca. 200 km dus niet echt fietsbaar meer. Daarom heb ik me door Pikke-Riin toch maar laten overhalen om mee te gaan. We zouden met een grote touringcar gaan, maar gelukkig was de trip wat overbooked, zodat we een half uur later vertrokken met kleine 9-persoonsbusjes. Wij zijn gelijk op de voorbank gekropen, en dat was geweldig! Niet alleen hadden we vol zicht op al het moois dat langskwam, maar ook hadden we een hele praatgrage chauffeur, die het geweldig vond om allerlei anekdotes en legendes over alle plaatsen te vertellen. We konden dus ook alles vragen wat we wilden, dus dat was super!

We reden weg uit Killarney toen het nog redelijk bewolkt was, maar boven de Ring of Kerry was de lucht blauw, we reden dus de goede kant op! Al vrij snel stopten we bij een strand, waar we prachtige foto's konden maken van Dingle Bay, en het schiereiland Dingle, dat aan de overkant van de baai lag. De lucht was blauw, het water zo mogelijk nog blauwer, met de groene velden op de kliffen…kortom, het was prachtig!

Na een paar stops arriveerden we in Waterville, een rustig badplaatsje aan het eind van de Ring. Hier een uurtje rondgelopen, veel foto's gemaakt, even het water gevoeld (wat uitzonderlijk warm is door de Atlantische golfstroom) en toen weer verder. De terugweg ging over het middenstuk van het schiereiland, waar de hogere bergen zijn. Van daaruit hadden we uiteraard een prachtig zicht op de hele omgeving!

Gisteravond was het nog heerlijk weer. Pikke-Riin had met een meisje afgesproken wat te gaan eten, waardoor ik mooi vrij was om lekker zelf er even op uit te gaan. Bij de locale Subway snel een broodje gegeten en toen naar Ross Castle gewandeld, de ruine van een kasteel dat ca. 3 km van Killarney af ligt, aan de oevers van een van de meren van Killarney. Het was een heerlijke wandeling, heb zelfs nog een paar herten gezien, schitterend!
Daarna met Pikke-Riin nog het dorp ingeweest, in een van de pubs speelden twee jongens, waar we woensdagavond ook naar geluisterd hadden. Met een van hen zijn we na afloop nog wat wezen drinken, erg leuk om op zo'n manier wat ' locals'  te ontmoeten in plaats van alle hordes toeristen die door Killarney lopen.

Omdat het zo mooi is hier, heb ik besloten om mijn aanvankelijke plan om vandaag hogerop te gaan richting Doolin / Galway te laten varen en vanmiddag de bus naar Kenmare te nemen. Daar vandaan ga ik met de fiets het Beara schiereiland rondfietsen, dat nog veel mooier is dan het schiereiland dat we gisteren bekeken. Beara is heel ongerept, weinig toeristen, smalle weggetjes met prachtige uitzichten, dus het lijkt me geweldig om daar het weekend door te brengen.
Pikke-Riin is vanmorgen vertrokken dus we hebben net afscheid genomen. An sich wel prima, het was heel gezellig om een paar dagen met iemand op te trekken, maar ik geniet nu ook wel weer van mijn herverkregen vrijheid. Zojuist heb ik een uitgebreid Iers ontbijt gegeten bij een van de lokale restaurants hier, heerlijk! Daar kun je echt een hele dag op doen!
Om 3 uur vanmiddag gaat mijn bus, dus wellicht dat ik zo nog een rondje in het National Park ga lopen, ergens in de buurt moet nog een hoge waterval zijn, dus prima om daar eens te gaan kijken.

En dan vanmiddag: naar Kenmare!!

Gisteren een heerlijke dag gehad in Cork en Cobh. Na het heerlijke Ierse ontbijt uitgecheckt bij het hostel en naar de fietsverhuur gewandeld. De lucht was strakblauw en het was superwarm, dus dat was alvast een goed voorteken.

Bij de fietsverhuur kreeg ik een mooie Raleigh mee, plus een halfverstaanbare beschrijving van de route naar de ferry van Cobh. Ik dacht zelf dat dat ongetwijfeld wel op de borden zou staan (helemaal het Ierse gebrek aan wegwijzers vergeten…), dus ging optimistisch op weg. Tja, en dat was niet handig… Na minstens 47 keer navragen zat ik eindelijk, na lang zoeken en omrijden en borden afspeuren, op een schitterend fietspad, met links de rivier de Lee. Heerlijk om al fietsend de zeelucht op te snuiven!

Na anderhalf uur bereikte ik de veerpont naar de overkant van de Lee. Daarna was het nog maar 10 minuutjes fietsen toen ik Cobh bereikte. Cobh is een prachtig, stijlvol havenstadje, met een rijke historie. Zo was dit de havenplaats waar vandaan vele immigranten tijdens de Grote Hongersnood richting Australie en Amerika vertrokken. Ook de Titanic had Cobh als laatste aanlegplaats, voor ze de oversteek richting Amerika maakte.
De boulevard is ontzettend kleurrijk, door alle roze, blauwe, gele en groene huizen, veel toeristen en toeristenwinkeltjes. Ontzettend leuk om eens rond te lopen.
Na omhoog geklommen te zijn naar de prachtige kathedraal, die hoog boven de haven uittorent, ben ik weer naar beneden gelopen en daar bij de plaatselijke supermarkt mijn lunch gehaald. Omdat een Iers ontbijt (met gebakken ei, bacon, tomaat en worstjes) redelijk heavy is, had ik dit keer wel genoeg aan een bekertje fruit en wat drinken.
Daarmee naar het standbeeld van Annie Moore gelopen: dit standbeeld is gemaakt als aandenken aan alle immigranten, waarvan Annie Moore de eerst geregistreerde in Amerika was. Haar standbeeld staat bij het Heritage Center, waar een interessant museum bij zit. Ik was eerst van plan dat te bezoeken, maar omdat het stralend weer was en ik bovendien niet veel kleingeld meer op zak had, besloot ik dat maar voor een volgende vakantie te bewaren…

Toen maar weer teruggefietst naar Cork, ditmaal wel via de goede weg (dat een schitterend lang fietspad door de natuur bleek te zijn), nog even langs het hostel gefietst omdat ik mijn oorbellen daar had laten liggen, en toen de fiets weer ingeleverd en koers gezet naar het busstation.
Daar de bus naar Killarney genomen. De rit duurde anderhalf uur en het was supermooi om het landschap van licht glooiend en heel groen te zien veranderen naar de ruige hoogten van Killarney. Woeste bergen, bruingroen gekleurd, echt schitterend! Bovendien heerlijk om even een rustmoment te hebben na zo'n dag fietsen.

In Killarney het Sugan Hostel gevonden, waar een vriendelijke, maar typische ontvangst wachtte. De eigenaar is een beetje raar, maar goed, hij doet wel zijn uiterste best om het hostel netjes te houden. Op mijn kamer ontmoette ik mijn kamergenootje, een meisje uit Finland, heel aardig! Gisteravond zijn we samen even in Killarney wezen eten en daarna nog naar de muziek geluisterd. Naast ons zaten twee Friezen, was wel gezellig om even te kletsen.

Vandaag zijn we samen op de fiets vertrokken naar het National Park van Killarney. Killarney is omringd met enorme meren, prachtig! De fietstocht was het eerste gedeelte heel vlak en makkelijk, waardoor ik besloot om door te fietsen naar de Gap of Dunloe, om zo een grote circel om de meren heen te maken. Mijn kamergenootje besloot om terug te fietsen naar Killarney, omdat ze niet zo'n geoefende fietser was. Tja, en dat bleek maar goed ook! Ik had me iets vergist in de hoogte van de Gap…dus ik kon met mijn zware, 30 kilo wegende fiets, een hele bergpas opfietsen. Daarbij vergeleken is de Posbank een lachertje…! Ik moet heel eerlijk bekennen dat ik het laatste stuk maar gelopen heb, het was echt niet meer te doen! Mijn benen voelden als van lood, mijn schoenen (en de fietsbanden) plakten aan het smeltende asfalt, de zon brandde, mijn water was opgewarmd en heel hoog boven me zag ik de weg nog lopen. De trappers kreeg ik niet meer rond, kortom…ik dacht dat ik er noooit zou komen.

Maar uiteraard komt er aan alles een eind, ook aan deze beklimming en de top was alle ellende meer dan waard! Wat een prachtig uitzicht, wat een heerlijk windje, wat een schitterende omgeving en dan bijna geen andere mensen te zien, geweldig! Dat is het leuke van Ierland!
De afdaling was echt geweldig, hoewel ook wel redelijk gevaarlijk, omdat de weg niet bijzonder goed onderhouden was, en je dus af en toe tussen de kuilen door moest zigzaggen. Maar alles ging goed en na een heerlijk glooiend weggetje langs diverse meertjes, kwam ik aan bij Kate Kearney's Cottage. Daar even een tosti gegeten en wat gedronken en vervolgens het laatste stuk afgemaakt.
Tja, al met al een rondje van 60 kilometer en dat voel je dan wel. Maar gelukkig is er een heerlijke douche in het hostel, dus na een shower voel je je alweer een stuk beter.

Daarna kwamer er drie nieuwe kamergenotes uit Californie binnen, leuk om even kennis te maken, dus wellicht gaan we vanavond met z'n vijven even wat drinken in Killarney. Killarney is een heel gezellig stadje, echt vreselijk toeristisch, maar wel leuk om rond te lopen en winkeltjes te kijken.

Omdat ik vandaag al een behoorlijk heftige fietstocht heb gehad, heb ik besloten om mijn Healy-Pass-plan te laten varen, en morgen ook in de omgeving van Killarney wat te gaan doen. Na twee fietsdagen is het wellicht verstandig om wat rustigs te doen morgen, maar goed, dat zou dan een bustour over de Ring of Kerry worden, wat ik eigenlijk weer niets vind met dit weer. Maar aan de andere kant is de Ring of Kerry juist op haar mooist met goed weer; dan komt de zee prachtig blauw uit, dus wellicht dat ik dat ga doen. Het Finse meisje uit het hostel zou ook de Ring of Kerry doen morgen, dus wellicht gaan we samen.

Ik houd jullie op de hoogte!

Vanmorgen al vroeg vertrokken richting Schiphol. Op de A1 liep het, uiteraard, weer eens vast, maar gelukkig was ik nog redelijk op tijd bij Weesp, en daar vandaan het laatste stukje trein genomen.

Op Schiphol gelijk ingecheckt en door de paspoortcontrole, heerlijk zeg, zonder backpack! Die tien kilo valt op zich mee om te sjouwen, maar blijft een lastig groot ding op je rug! Na de controle even ontbeten met een broodje en cola…niet echt gezond, maar goed, dat zal wel vaker gebeuren deze week.

Keurig op tijd vertrokken we, om na een snelle vlucht in Cork te landen. Heerlijk om weer de groene heuvels van Ierland te zien! Mijn backpack kwam zowaar netjes aan (ik vreesde namelijk al het ergste, met al die clips en riempjes er aan!), dus dat viel me alles mee. Buiten de eerste de beste pendel naar het centrum genomen, waar ik om 11 uur aan kwam. Na eerst wat rondgekeken te hebben, ben ik de winkelstraten maar eens doorgelopen. Cork is een gezellige stad, vrij klein, het centrum ben je zo door, maar wel met leuke winkels en een hoop gezellige pubs. Om de overgang van Nederland naar Ierland niet al te groot te maken, heb ik maar even bij een Subway geluncht, heerlijk in het zonnetje op het terras. Daarna nog even de winkels in geweest, bij Dunnes een vreselijk afzichtelijke zonnebril gekocht, maar ja, hij was maar 1,50 EUR, dus dan mag je ook niet klagen he? Veel alternatief was er overigens ook niet; ik vind die grote modellen maar helemaal niets, maar goed, het zonnetje kwam af en toe nog wel fel door, dus dan is zo'n bril wel handig. Bovendien, als de zon niet schijnt, waait het behoorlijk, dus dan is zo'n ding weer handig als haarband…

Via de wijk Shandon kwam ik langs de fietsverhuur, waar ik morgen een fiets wil huren om richting Cobh te fietsen. Ik ben gelijk maar even langs gegaan om te vragen of Cobh uberhaupt aan te fietsen is, wat dus geen probleem zou moeten zijn. Morgen vanaf half 10 zijn ze open, dus dat gaat goed komen.
Toen langs de Lee richting het hostel gelopen waar ik vannacht wil slapen. Na even zoeken (en mijlenver omlopen, omdat een of andere snuggere Ierse beweerde dat ik juist heeeeelemaal de andere kant op moest, dus het duurde even voor ik doorhad dat ik er eigenlijk vlakbij was…) gevonden en ingecheckt. Gelijk maar een heerlijk Iers ontbijt voor de volgende ochtend geboekt, want tja, op een lege maag kun je niet naar Cobh fietsen, toch?
Na heel even op bed gelegen te hebben, heb ik mijn wandelschoenen omgewisseld voor wat comfortabelers, en daarna naar de Cork City Gaol gewandeld, die op 10 minuutjes lopen van het hostel ligt. Dit is een oude gevangenis, waar nu een museum van gemaakt is. In eerste instantie leek het me erg saai, maar toen ik eenmaal binnen was, bleek het enorm interessant te zijn! In navolging van het Engelse gevoel voor drama, werd ook hier de verbeelding van de bezoekers aangesproken door in allerlei cellen wassen beelden van voormalige gevangenen te plaatsen. Hierdoor ging het echt wel wat meer leven, zeker ook door de prima audiorondleiding die erbij was (zelfs in het Nederlands, wat een service!!). Kortom, het was echt een leuk en interessant museum en ik heb me er bijna twee uur lang prima vermaakt!

De City Gaol ligt vlak naast het voormalige Good Sheperds Convent, een van de Magdalene Asylums (even googelen als je hier nog nooit van gehoord hebt). Ik had gehoopt dichtbij te kunnen komen om wat foto's te maken, maar de omgeving was hermetisch afgesloten. Helaas…
Daarna brak de zon pas echt door, dus ik ben op mijn gemakje weer teruggewandeld naar het centrum. Daar nog lekker een beetje rondgelopen, op zoek naar een terras in de zon, maar helaas, daar dook het eerste manco van Cork op: ze hebben s middags geen enkel terras dat lekker in het zonnetje ligt… Uiteraard zijn ze hier ook geen zon gewend, maar toch…
Toen op een terras zonder zon maar even een broodje gegeten en daarna de zuidkant van de Lee verkend. Hier ligt de prachtige Finnbarr Cathedraal, schitterend om te zien.

Toen weer terug naar het centrum, waar ik nu in een internetcafe even mijn mail uitlees en snel dit blogje typ. Vanavond nog even een leuke pub opzoeken waar ze livemuziek hebben, altijd leuk in ierland, en zo niet, dan heerlijk vroeg naar bed! Morgen een lange dag op het programma!!